[Crowd noise and applause in concert hall] [Verse 1] ตื่นลืมตา ขึ้นมา ในตอนสาย ร่างกาย มันคล้าย ไม่มีแรง มองไป ที่ปลายเตียง เห็นกางเกง ที่ตัวเอง เคยใส่ อยู่ทุกวัน [Pre-Chorus] แค่จะลุก ยืนยังเซ เดินไม่ไหว หมดกำลังใจ จะไปทำ อะไรต่อ ความเศร้า มันกัดกิน จนเกินพอ แค่นั่งรอ เวลา ให้ผ่านไป [Chorus] อกหัก จนแทบ ใส่กางเกง ไม่ได้ ขาแข้ง มันตาย ไร้ความรู้สึก แค่ติดกระดุม มือยังสั่น ลึกลึก ภาพเธอยังนึก ย้อนมาทิ่มแทงใจ กางเกงตัวเก่ง วันนี้ฉันใส่มัน.. ไม่ลง [Verse 2] ข้าวปลา ไม่กิน มาหลายมื้อ ผอมโซ จนถือ ว่าน่าใจหาย เอวเล็กลง แต่ความทุกข์ ไม่จางคลาย สุดท้าย ก็กอง อยู่ตรงพื้น [Pre-Chorus] แค่จะลุก ยืนยังเซ เดินไม่ไหว หมดกำลังใจ จะไปทำ อะไรต่อ ความเศร้า มันกัดกิน จนเกินพอ แค่นั่งรอ เวลา ให้ผ่านไป [Chorus] อกหัก จนแทบ ใส่กางเกง ไม่ได้ ขาแข้ง มันตาย ไร้ความรู้สึก แค่ติดกระดุม มือยังสั่น ลึกลึก ภาพเธอยังนึก ย้อนมาทิ่มแทงใจ กางเกงตัวเก่ง วันนี้ฉันใส่มัน.. ไม่ลง [Bridge] พยายาม จะฝืน ยืนให้ได้ แต่หัวใจ มันหนัก เกินรับไหว แค่เรื่องง่ายง่าย ประจำวัน กลับกลายเป็นฝัน ร้าย.. ที่ฉันต้องเจอ [Guitar Solo] (โซโล่กีตาร์โปร่งหวานๆ เศร้าๆ เน้นโน้ตยาวๆ) [Chorus] อกหัก จนแทบ ใส่กางเกง ไม่ได้ ขาแข้ง มันตาย ไร้ความรู้สึก แค่ติดกระดุม มือยังสั่น ลึกลึก ภาพเธอยังนึก ย้อนมาทิ่มแทงใจ กางเกงตัวเก่ง วันนี้ฉันใส่มัน.. ไม่ลง [Outro] ใส่มันไม่ลง.. ไม่มีแรง.. จะทำอะไร